Στα άδυτα του Μεσσιανισμού

622

Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου,θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.” Και με αυτή τη φράση ο Νίκος Καζαντζάκης δεν αφήνει περιθώρια στη φυγοπονία, στη δικαιολογία και στην ανάθεση ευθυνών σε κάποιον ‘Μεσσία’ να βάλει την τάξη. Όλο και περισσότερο παρατηρείται όμως να αναπτύσσεται σε δύσκολες για ένα έθνος εποχές, ο Μεσσιανισμός.

Πρόκειται για μία ιδεολογία που στηρίζεται στη πίστη του λαού ότι θα έρθει κάποιος Μεσσίας, ένας σωτήρας που θα θέσει τέλος στα προβλήματα του κράτους, εθνικά, πολιτικά ή κοινωνικά. Ο λαός στηρίζεται στις εξαιρετικές ικανότητες του φανταστικού αυτού προσώπου το οποίο θα βγάλει μεμιάς τη χώρα του από τις δυσκολίες και θα φέρει την ανάπτυξη και την ευημερία.

Η φτώχεια, η ανεργία, η αποχή από τα κοινά και η έλλειψη πολιτικής συνείδησης είναι οι αιτίες που οδηγούν στην ανάπτυξη τέτοιου είδους ιδεολογιών. Η απογοήτευση και η αγανάκτηση του ανθρώπου μπροστά στα προβλήματά του, τον ωθεί στο να εναποθέτει τις ελπίδες του για την λύση των προβλημάτων σε ένα χαρισματικό ηγέτη που θα απελευθερώσει τη χώρα του από τα δεινά.

Ο κίνδυνος ελοχεύει, όταν η ιδεολογία του λαού συμπέσει με την αρχομανία και τη φιλοδοξία ηγετών που θα μπορούσαν να εκμεταλευτούν το χαμηλό πνευματικό επίπεδο του λαού και να χειραγωγήσουν το πλήθος προς όφελός τους. Τότε το σθένος και η αποφασιστικότητα του ατόμου εξασθενούν, καθώς και η δυναμική του στάση απέναντι στα κοινά. Η επιμονή και η αποφασιστικότητα, στοιχεία απαραίτητα κάθε ενεργού πολίτη, χάνονται, αφού κάποιος άλλος θα λύσει τα προβλήματά του.

Η πνευματική ελευθερία, η ηθική καλλιέργεια και η διεκδίκηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποδυναμώνονται και μαζί με αυτά και το δημοκρατικό πολίτευμα και η ελευθερία. Δεν είναι τυχαίο που ο Έλληνας δεν επηρεάστηκε ποτέ από τέτοιες επιδράσεις, αφού από τα αρχαία χρόνια, το ελληνικό πνεύμα στηρίζεται στη πίστη στον ίδιο τον άνθρωπο και στον αγώνα του για την αυθυπαρξία του μέσα από την σκέψη.

Ο κάθε πολίτης είναι ο ίδιος υπεύθυνος για την κατάσταση της χώρας του και ο κάθε πολίτης, μόνος του, θα πρέπει να σκέφτεται πώς θα βοηθήσει ο ίδιος πρώτος τη χώρα του. Σε πολιτικές, οικονομικές , κοινωνικές και εθνικές δυσκολίες, τα προβλήματα δε λύνονται ως δια μαγείας με κάποιον ‘ικανότερο’ ηγέτη. Τα προβλήματα λύνονται από την συνετή στάση των ίδιων των πολιτών. Έχουμε ευθύνη και την αναλαμβάνουμε. Όλοι μαζί μπορούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.