ΡΕΟΝ ΥΔΩΡ Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

677

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ

Αφετηρία, του πηγαιμού της Αρχαίας Πατρίδας,
τα έπη τα Ομηρικά, μέσω της Πανελλήνιας
συλλογικής μνήμης. Μύθοι, μνήμες, μνημεία,
ήρωες, φιλοδοξίες, ραδιουργίες, Βασιλείς,
αριστοκρατικές παρουσίες, πλούσιοι οίκοι,
συνασπισμός δεκάδων Πριγκίπων, που πολεμούν
με ορμή μοναδική, για ένα πουκάμισο αδειανό,
για μιά Ελένη, όπως μας λέει ο Νομπελίστας Ποιητής μας.
[Παυλίνα Μπεχράκη]

ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΗ Φυλετική συνέχεια η Ελληνικότητα, παρά, το χάος, των τεσσάρων, αιώνων, που χώρισαν την Ανθρωπότητα από τη σύγχρονη Ελλάδα. Καί παρ’όλες τις περιπέτειες, τις παρεκκλίσεις, και τη πλήρη απουσία το Έθνος το Ελληνικό, δεν αφανίστηκε από προσώπου γής, παρά ακόμα και την αμφισβήτηση, από ελάχιστους Ελληνομάχους, της ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΥΠΌΣΤΑΣΉΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΉΣ ΜΑΣ,ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΤΑΎΤΙΣΉ ΜΑΣ, με τους Αρχαίους Προγόνους μας.

-ΌΜΩΣ η ιστορική Ελληνική συνέχεια, είναι το ίδιο το παρόν, τα ήθη και τα έθιμα του Λαού μας, που με τη σύγκριση από Ερευνητές, των χαρακτηριστικών της Φυλής μας, είναι ίδια, με αυτά των αρχαίων προγόνων μας. Oπως για παράδειγμα, η αγάπη, για τα όσια και τα ιερά, με όλες τις ιστορικές νεοελληνικές στιγμές, να είναι γεμάτες αδιάψευστες μαρτυρίες. Ή παρουσία δε των αρχαίων μνημείων σ’ αυτή τη κόχη της γης, αποδεικνύει περίτρανα, το ρέον ύδωρ την ιστορική συνέχεια, του Ελληνικού Πολιτισμού, σε αυτό το σημείο της Ευρώπης και ότι δεν υπάρχει Ευρώπη, ούτε δυτικός Πολιτισμός χωρία τη γενέθλια γη του. χωρίς την Ελλάδα!

-“Ά ΣΕ Κορύτοβα, Βενετία, Λωζάνες, Αβινιόν,
μικρές Πολιτείες, που με τον καιρό μεγαλώσανε,
και γίνανε μαγιά της Ευρώπης, εκείνης, που γαλουχήθηκε,
μεγάλωσε, και ανδρώθηκε, στη θηλή, της Ελληνικής
Γραμματίας, πλην τη στιγμή, που πρέπει να το
θυμάται, θέλει να το ξεχνά. Αλήθεια ,είναι καταδίκη ν’ αγαπάς, κάποιον που μισείς, γιατί δέν υπάρχει
κανένας άλλος να αγαπήσεις. Καημένε Αλέξανδρε,
που πρίν προλάβεις ν’ άποκληθείς Μέγας,
πήγες να λουσθείς, στα κατάψυχρα ύδατα,
ενός ασήμαντου ποταμού, για να αφήσεις
ορφανή, από τη πιό σημαντική γλώσσα, την Οικουμένη”.
[Οδυσσέας Ελύτης]

-Ό ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ φίλε αναγνώστη, όπως μας λέει και πάλι, ο Μεγάλος Νομπελίστας Ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης, “περνάει, όπως το ιώδιο, πάνω στις πονεμένες περιοχές, για να τις ιάνει, έως όταν κάποιος καινούργιος τραυματοποιός, παρουσιαστεί, και επαναλειφθεί, ή ίδια ιστορία, και έχει ο Θεός, Επειδή, άπαξ και κάποιος πέτυχε, στον Πολιτισμό εννοώ, δεν μπορεί παρά να επανέλθει!……………..” [ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου εκδ. 2021

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.