ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΣ ΕΦΥΡΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ

517

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΦΘΑΝΟΥΝ οί μακρινοί πρόγονοί μας, στη ποθητή γη, εδώ που το τραγούδι γίνεται λυγμός, όταν θυμώνουν οι Θεοί, Εδώ, που ο αγέρας των κυμάτων, σμίγει με των Σειρήνων, το ερωτικό το πλάνο, κάλεσμα, κι’ υφαίνει αισθήματα, και πύρριους χορούς, ελπιδοφόρους, μη και θελήσουνε οι πάτριοι, Ολύμπιοι, να ξανά υψωθούν πάνω σ’ αυτά τα ευλογημένα χώματα, περόλαμπροι Ναοί, και ιερά, του Απόλλωνα, της Αθηνάς, της Αφροδίτης!

ΕΦΥΡΑ το πρώτο όνομα της αρχαίας πόλης. Της το έδωσαν οι Ολύμπιοι Θεοί, για να τιμήσουν τη κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδος, γυναίκας του Ήλιου, που στους δυό τους γιούς, Άλωνα και Αήτη, τη χάρισαν στη συνέχεια. Ό εγγονός του Ηλιου Κόρινθος, τη λάτρεψε, και αυτή τον παρακάλεσε, να της χαρίσει το όνομά του. Άλλη εκδοχή μας πληροφορεί, πως οι ίδιοι οι Θεοί, της έδωσαν το όνομα μιας πανέμορφης κόρης, λόγω της φυσικής ωραιότητάς της, αλλά και για να την διαιωνίσουν, που ερωτεύθηκαν, και την έλεγαν Κόρινθο [κόρη-άνθος]. Τή λάτρεψαν οι Θεοι. Ό Ήλιος και ο Ποσειδώνας την απόκτησαν μα του Κάλλους η Θεά η Αφροδίτη με τις Ιέρειες της ηδονής, που στον Ακροκόρινθο κατοικεί, και σ’ όλη τη γη τηνε ταξίδεψε. Άλλά, και οι γιοί του Ποσειδώνα, ο Λέχης και ο Κεχρίας, πλούτη αμύθητα της χάρισαν, και έδωσαν το όνομά της στα λιμάνια της.

-ΌΤΑΝ στης Κορίνθου το αρχαίο λιμάνι, αράξει πλοίο, στους νέους χρόνους, και στείλουν οι Θεοί, άξιο, ισάξιο του Περίανδρου άνδρα, σε γνώση και Σοφία, και εκλεκτό της Μούσας, για να τη κυβερνήσει όπως παλιά, με τόσα, όσα δεν έχουν ειπωθεί, για την αρχαία των Ελλήνων Πολιτεία, το υπέρλαμπρο αστέρι, να ομορφοκεντήσει απ’ την αρχή, με λέξεις μαγικές, μαλαματένιες, της φήμης της τη φορεσιά, τη λαμπροστόλιστη, με ήλιους και φεγγάρια, τότες, ίσως μπορεί, οι Ολύμπιοι Θεοί, να ‘ρθούν να τη ξανακατοικήσουν!

-ΗΜΙΘΕΟΙ, Βασιλείς, για αιώνες, την αρχαία πόλη κυβέρνησαν. Στον πολύχρονο πηγαιμό της, την ακμή, η παρακμή ακολούθησε, και από κυβερνήτες δυνάστες, οι πολίτες της, μεγάλη καταπίεση δέχτηκαν. Οί Ολύμπιοι Θεοί τη λυπήθηκαν, τους χείριστους Βασιλείς εξεδίωξαν, και την διακυβέρνηση στον Κύψελο έδωσαν, που τη λάτρεψε, με σύνεση και σοφία, τηνε κυβέρνησε, δόξα, και τιμές, και πλούτη της χάρισε. Μετά απ’ αυτόν, στον θρόνο ανέβηκε, ο γιός του Περίανδρος. Τύραννος και αυτός, ίδια με τον Πατέρα του με σοφία κι’ αγάπη, τήνε κυβέρνησε. Ή Σαραντάχρονη εξουσία του, ήταν ο χρυσός της αιώνας, που πλημμύρισε ,με πολύτιμα δώρα, την ιστορική αυτή γη.

-ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗΣ αρχαίας γης, τα θησαυρίσματα, ζηλευτά και ζηλεμένα, ερωτικά δεμένα, με θαύματα και αισθήματα, πολυτραγουδισμένα, δώρα, πολύτιμα στολίδια, Θεϊκά, ομορφαίνουν το σώμα της, και θαμπώνουν τα μάτια. Ή κρυφή γοητεία τους, το θαύμα της ύπαρξής τους, φάρος ακοίμητος, για αιώνες προσκαλεί τον ταξιδευτή, να την αγαπήσει, με λυγισμένα γόνατα να τη προσκυνήσει…………… ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο εκδ. 2017

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.