Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΠΙΚΑΣΟ [Συνέχεια από το προηγούμενο]: ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

869

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

– Ο ΠΙΚΑΣΟ δέν είχε την ευκαιρία να μεταβεί στην Ελλάδα, κάτι που μπόρεσε να πραγματοποιήσει στήν Ιταλία. Παρ’ όλα αυτά, η παρουσία της Ελλάδας, μέσα στη πολυσύνθετη δέσμη των μεσογειακών του πηγών, και ερμηνεύσεων, ήταν πολύ μεγάλος, προς το θέμα, το περιεχόμενο, και τη τεχνική, αποδεικνύοντας, πως οι Ελληνικές κλασικές πηγές, είναι ρέον ύδωρ, για τη σύγχρονη Τέχνη. Επηρεασμένος, βαθιά ο Μεγάλος Δημιουργός, από τον θησαυρό της Ελληνικής μυθολογίας, στην πρώτη του κλασική φύση, στο τέλος της ροζ περιόδου αποτελεί μιά νέα κατάκτηση, της Ελληνικής κληρονομιάς και της πλαστικής της πορείας, πηγαίνοντας από τη χάρη του Πραξιτέλη, πίσω, στην αρχαϊκή ιερατικότητα των Αττικών σχεδίων, πάνω σε αγγεία ή καθρέφτες.

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ σχέδιά του, με μολύβι, ή με ασημένια πούντα, με θέματα εμπνευσμένα από τη μυθολογία, εγκαινιάζουν το μυθολογικό ρεύμα, με τις καλυμμένες εξομολογήσεις, που ξεπροβάλει κατά περιόδους, σ’ όλο το έργο του, και καλύπτει, εξ ολοκλήρου, τον φανταστικό κύκλο του Μινώταυρου………….

Ο ΠΙΚΑΣΟ εξοικειώνεται, από πρώτο χέρι με κάθε τι που πηγάζει από την Ελλάδα. Ή ενότητα που πραγματοποιήθηκε στη τοποθεσία, της Ακρόπολης των Φωκαίων, στην Αντίπολη, τελειώνει, αποκαλυπτικά το 1947,με το πανό “ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ” όπου συγχωνεύονται με θαυμαστό τρόπο, ο ήλιος, η θάλασσα, και ο μυθικός Έλληνας θαλασσοπόρος Οδυσσέας, με αυτόν τον τρόπο.

-ΤΟ 1950,Ο Νομπελίστας Ποιητής μας Όδυσσέας Ελύτης, συναντάει, τον Ζωγράφο, στο Βαλλωρίς, στο εργαστήρι του, παλιό χωριό Κεραμοποιών, όπου οι φούρνοι, άναβαν με τρόπο μαγικό, σύμφωνα με τις Αρχαίες Ελληνικές Παραδόσεις. Ό Μεγάλος Δημιουργός ,ένας γιός γνήσιος της Ελλάδας, κατά πως μας πληροφορεί ό Ποιητής μας, που δεν επιδίωξε ποτέ να συναντηθεί μαζί της, βρέθηκε σ’ αυτό το μικρό Γαλλικό χωριουδάκι, αυτή στον δρόμο της, περιτριγυρισμένος από τις δημιουργίες εμβλήματα, που είναι η Κατσίκα, και η Κουκουβάγια, η τροφός του Δία και το Πουλί της Αθηνάς, αντίστοιχα “Βρήκε ως δια μαγείας, τον τρόπο αυτή, να βρεθεί στον δρόμο του. “Είναι ο γιός της ο Οδυσσέας, ανήκει στην οικογένεια εκείνου, του Έλληνα, που αν και αρνιόταν, να κλείσει τα αυτιά του, στο κάλεσμα των Σειρήνων, φρόντιζε παρ’ όλα αυτά, να είναι το σώμα του, δεμένο στο κατάρτι, βρίσκοντας έτσι τον τρόπο, να συνδυάσει τη σώφρονα σιγουριά, της καλής θαλασσοπορίας με τη γλυκιά μέθη του τραγουδιού των Σειρήνων” Γράφει ο Ποιητής μας.

-ΈΤΣΙ στό χωριό Βαλλωρίς, χωριό κεραμοποιών, όπως προείπαμε, συγκινείται βαθιά, από τη ποιότητα και την ομορφιά, της Κεραμικής Τέχνης, που είναι κάτι σαν έμβλημα, του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, και διέδωσε παντού την καλλιτεχνική του υπεροχή, σέ όλες τις μορφές της Τέχνης, ο Πικάσο ξαναβρίσκει τα ξεχασμένα μυστικά, της ένωσης της Γής, με τη φωτιά, της μορφής με τον σκηνικό της χώρο, της εκρηκτικότητας του οράματος, με τη κυριαρχία της ύλης. ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΦΑΥΝΟΙ, ΜΟΥΣΙΚΟΙ, ΚΟΥΚΟΥΒΆΓΙΑ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΎΡΝΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΎΟΥΝ, θυμίζουν τη τεράστια συμβολή του Μάγου Καλλιτέχνη, στη σύγχρονη Τέχνη, ακολουθώντας τα χνάρια του Αρχαίου Ελληνικού δρόμου.

– Ό ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ το 1951, αναφέρει τη συγκίνηση, που δοκίμασε, ανακαλύπτοντας, σ’ αυτά τα έργα την Ελλάδα! “Ίσως άλλωστε, ομολογεί ο ίδιος, και να ένιωσα, ένα είδος παράπονου, κάτι σαν ζήλεια, που τα μεγάλα αυτά Ελληνικά σύμβολα, τα αρχέτυπα, που κατεβαίνουν θαρρείς από τα βάθη καιρών, αμνημονεύτων, δεν είχαν πραγματοποιηθεί, και αυτά, σε ένα από τα μυθικά Νησιά του Αιγαίου, όπου τα δάκτυλα του ανθρώπου, με την αφελή εκείνη αδεξιότητα, που δεν λαθεύει ποτέ, τολμήσανε κάποτε να πρωτοπλάσουν, την άμορφη ύλη”.

Ο ΠΙΚΑΣΟ σύγχρονος, της Παγκόσμιας Τέχνης, και Αρχαιολόγος, με τη βαθύτερη έννοια δεν υπέκυψε ποτέ στη νοσταλγία του παρελθόντος, και δημιουργώντας συνέχεια μέσα στον αναβρασμό των χαλεπών καιρών, πίστευε και βεβαίωνε ο ίδιος “Ή Τέχνη δεν έχει ούτε παρελθόν, ούτε μέλλον. Ή Τέχνη ανήμπορη να να εκφραστεί στο παρόν, δεν πραγματοποιείται ποτέ.. Ή Ελληνική Τέχνη, δεν ανήκει στο παρελθόν, είναι πιό ζωντανή σήμερα, απ’ όσο ήταν χθές. Ή ΜΕΣΌΓΕΙΟΣ η κλειστή θάλασσα, ανάμεσα σε τρείς Ηπείρους, που είδε στην Ελλάδα τη γέννηση της Αφροδίτης, τις θαλασσοπορίες του Οδυσσέα, και τη λάμψη του Πνεύματος, μένει ακόμα, και θα είναι για πάντα, απόλυτος καθρέφτης, της αρμονίας και της ομορφιάς.”

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

[Παυλίνα Μπεχράκη]
Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.