ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ [1864-1951]

579

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

.

“Ό ΑΓΓΕΛΟΣ Σικελιανός, ήταν ο τελευταίος που σήκωσε, στην εποχή μας το βάρος του ρόλου μαιας Θεότητας, χωρίς να παρουσιάσει τη παραμικρή ρωγμή. Άσταμάτητα, γέμιζε από Ελλάδα, και ασταμάτητα η Ελλάδα, γέμιζε από αυτόν, ωσαν αυτός και ο τόπος του, να αποτελούσανε, δυο τέλεια συγκινονούντα δοχεία. Μού έτυχε και εμένα μερικές φορές να τον συναντήσω. Άλλοτε να περνάει αγέρωχος, με τη μαύρη κάπα, και το ασημένιο του μπαστούνι, άλλοτε να διαβάζει τη Σίβυλλα, και να τραντάζουν τα γύρω μας τζάμια, και άλλοτε να περιμένει στη ουρά, τα χρόνια της Κατοχής, για να πάρει συσσίτιο, κρατώντας το τενεκεδάκι κουτί, με την άνεση αληθινού Άρχοντα, μιά άλλη φορά μας ξενάγησε μαζί με τον Ελιάρ, και τον Σεφέρη στη Σαλαμίνα. Όμως δεν θα ξεχάσω ποτέ δυό προσωπικέ στιγμές. Ή μία ήταν το αλησμόνητο απόγευμα της κηδείας του Παλαμά, κάτι πολύ έντονο και πολύ φευγαλέο συνάμα. Τήν στιγμή που όλοι μαζί τραγουδούσαμε τον Εθνικό ύμνο, τον ένιωθα να με καρφώνει με το βλέμμα του,όλο αυτό το διάστημα, τόσο επίμονα, που να μη ξέρω τι να κάνω. Κατάφερα με μεγάλο κόπο, να μη στρέψω αλλού το βλέμμα μου. Δέν προφθάσαμε να τελειώσουμε, και τον είδα, να τρέχει κατά πάνω μου, να μ’ αγκαλιάζει με όλη του τη δύναμη, και να με φιλάει στα δύο μάγουλα. Μέ αυτή τη χειρονομία του, έδινε τις διαστάσεις και το μεγαλείο του συμβόλου.<Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ όσο θα γεννά Ποιητές".

Κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες είδα τον Άγγελο Σικελιανό, την άλλη φορά, που ήταν και η τελευταία, πριν φύγω για την Ευρώπη, που έπαιρνα μαζί μου γιατί όταν θα γύριζα, αλίμονο, η τίμια μορφή του δεν θα υπήρχε πιά. Ένας Έλληνας, που προίκισε την Ελληνική γλώσσα, με το “ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΜΑΘΗΜΑ” που δεν στάθηκαν άξιοι να ενονοήσουν, οι μικροί, μικρότατοι αρνητές του που του στέρησα το Νόμπελ”.

[ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ} “Ανοιχτά χαρτιά

ΣΤΟΝ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟ
Στόν Ακροκόρινθο έπεφτε η Δύση,
πυρώντας τον βράχο. Κι’ ευωδάτη
φυκιού πνοή, πό το πέλαο είχε αρχίσει,
να μεθά, το λιγνό, βαρβάτο μου άτι….

Ό ΆΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ό Τρανός Οικουμενικός Ποιητής, δεν ήταν γέννημα και θρέμμα της Κορινθίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λευκάδα, ένα πανέμορφο νησί, που διατήρησε για χρόνια ζωντανή την επτανησιακή παράδοση, τόπος μιάς Μεγάλης Οικογένειας, που μετρούσε, Αγωνιστές του 1821 και Πολιτικούς. Ή Ποίηση του Σολωμού, και του Λευκαδίτη Ποιητή Βαλαωρίτη, στενό φίλο της οικογένειας, μαζί με την ομορφιά του νησιού, έπαιξαν ρόλο στη μετέπειτα πορεία του. Έπέλεξε να κατοικήσει στην Κορινθιακή γη, και έκτισε το σπίτι του που κοσμεί, το Κορινθιακό Τοπίο στην αγαπημένη θαλασσοφιλημένη [ΣΥΚΙΑ], όπου έζησε, με την Εύα Πάλμερ, και μετά τον χωρισμό τους, με την Εύα Πάλμερ, μέχρι το τέλος της ζωής του, μέ την Άννα, [είχα τη τύχη κάποια στιγμή να τη γνωρίσω προσωπικά]που ήταν το επίκεντρο της Πνευματικής Πορείας και δράσης, μέχρι το τέλος, της ζωής του.

– Ο ΠΗΓΑΙΜΟΣ ΤΟΥ –

ΞΕΚΙΝΗΣΕ, σαν ηθοποιός, στη [ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ} και από το 1901-1903 ηλθε στην Αθήνα για σπουδές, στη Νομική Αθηνών, που τελικά εγκατέλειψε, έτσι που τον κέρδισε, η Ποίηση. Ήδη, από το 1902 δημοσίευσε, τα πρώτα του ποιήματά του, στα Πειοδικά της εποχής “Νουμας” Ακρίτας, Ζωή ,τα οποία δεν τα συμπεριλαμβάνει στη συγκεντρωτική έκδοση του Ποιητικού του έργου.

ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1906, συναντά την Αμερικανίδα, Εύα Πάλμερ, την οποία παντρεύτηκε τον επόμενο χρόνο. Ανανεωτής του σύγχρονου Λυρισμού, με ακέραιες τις ψυχικές, και γλωσσικές του δυνάμεις, της μακραίωνης Ελληνικής παράδοσης, ψυχής και Σκέψης, μας άφησε ένα Σπουδαίο Εργο, συνομιλώντας, με τον Αρχαίο κόσμο, τον Λαϊκό Πολιτισμό του Τόπου μας, και αφομοιώνοντας, τη Πνευματική Δημιουργία, Ανατολής και Δύσης. Είχε την απόλυτη αποδοχή των Ποιητών του 30, και όλης της Πνευματικής Ευρώπης.

ΤΟ 1914 ο Άγγελος Σικελιανός πρωτοσυνάντησε τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και από τότε τους συνδέθηκαν με μια εντονότατη συμπάθεια, η οποία εξελίχθηκε γρήγορα σε βαθιά φιλία. Μαζί ταξίδεψαν στο Άγιον Όρος, όπου διέμειναν περίπου σαράντα ημέρες, ενώ περιηγήθηκαν και σε πολλά ακόμη μέρη της Ελλάδας αναζητώντας «τη συνείδηση της γης και της φυλής τους»: Αθήνα, Ελευσίνα, Δελφοί, Κόρινθος, Μυκήνες, Άργος, Τεγέα, Σπάρτη, Μυστράς κ.α. Το 1923 χώρισαν οι δρόμοι του Καζαντζάκη και του Σικελιανού. Ξαναέσμιξαν έπειτα από 19 χρόνια, το 1942.
“Σαράντα χρόνια φιλία ακατάλυτη μ’ έσμιγε με το Σικελιανό, ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσα ν’ αναπνέω, να μιλώ, να γελώ και να σωπαίνω μαζί του. Τώρα η Ελλάδα άδειασε…», είχε πει ο Καζαντζάκης μετά το θάνατο του Σικελιανού”.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ Πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά τον Σικελιανό και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για τον σκοπό αυτό ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και την οικονομική αρωγή της συζύγου του, Εύας Πάλμερ, έδωσε πλήθος διαλέξεων και δημοσίευσε μελέτες και άρθρα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ , οργάνωσε τις «Δελφικές Εορτές» στους Δελφούς με τις παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη (1927) και των Ικέτιδων (1930) του Αισχύλου να ανεβαίνουν στο αρχαίο θέατρο. Η «Δελφική Ιδέα» εκτός από τις αρχαίες παραστάσεις περιελάμβανε και τη «Δελφική Ένωση», μία παγκόσμια ένωση για τη συναδέλφωση των λαών και το «Δελφικό Πανεπιστήμιο», στόχος του οποίου θα ήταν να συνθέσει σε έναν ενιαίο μύθο τις παραδόσεις όλων των λαών.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ αυτές, το 1929, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων. Από το φιλόδοξο αυτό σχέδιο το μόνο που πραγματοποιήθηκε τελικά ήταν οι Δελφικές Εορτές, αλλά και αυτές οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή και χωρισμό του
ζεύγους.

ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ για το ΝΟΜΠΕΛ, που του το στέρησαν οι τότε κρατουντες, για Πολιτικους λόγους, και πληγώθηκε βαθιά. Έφυγε από τη ζωή, από λοίμωξη του αναπνευστικού, αποκαρδιωμένος, και φτωχευμένος ,αυτός ο Ελληνας Οικουμενικός Ποιητής και Κορίνθιος, αφου επέλεξε να ζήσει να κατοικήσει και να δημιουργήσει το θαυμαστό του έργο, έδώ στη Κορινθιακή γή, που τη ΤΡΑΓΟΎΔΗΣΕ, ΚΑΙ ΤΗ ΤΑΞΊΔΕΨΕ,ΕΩΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΗΝ ΆΚΡΗ ΜΕ ΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ!

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου!

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.