Το αγνοούμενο Boeing και η εκκωφαντική ήττα της δημοσιογραφίας

354

 \r\n\r\nΓια μια «ήττα της πραγματικής δημοσιογραφίας» και μια σχεδόν αντιδημοσιογραφική προσέγγιση στην κάλυψη της υπόθεσης του εξαφανισμένου Boeing 777 των μαλαισιανών αερογραμμών κάνει λόγο ο αρθρογράφος, Μάικλ Γουλφ, του Guardian.\r\n«Η δημοσιογραφία υπάρχει για να πληροφορεί τον αναγνώστη. Αλλά στην υπόθεση αυτή έχουμε να κάνουμε με μια παροιμιώδη έλλειψη πληροφοριών και μια παντελή απουσία εμπειρικών δεδομένων», σημειώνει το άρθρο, προσθέτοντας πως «ρεπόρτερ και ειδικοί έχουν να καταθέσουν τη δική τους θεωρία για τα γεγονότα: ο ένας λέει πως η εξαφάνιση του αεροσκάφους οφείλεται σε τρομοκρατική ενέργεια, ο άλλος πως το Μπόινγκ έπαθε μηχανική βλάβη, ο τάδε πως αεροπειρατές κατέλαβαν το αεροπλάνο κι ο δείνα πως ο πιλότος του είναι παρανοϊκός. Επίσης ακούσαμε για έναν μετεωρίτη που πιθανώς χτύπησε το αεροσκάφος, ακόμη και για εξωγήινους. Αλλά αυτό δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά το ακριβώς αντίθετο: αντιδημοσιογραφία».\r\n\r\n\r\n\r\nΌπως επισημαίνει ο Γουλφ, «δεν είμαι ο μόνος που εξαρχής παρατήρησα πως η ιστορία του εξαφανισμένου αεροσκάφους επισκίασε σχεδόν ολοκληρωτικά άλλα σημαντικά γεγονότα που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε άλλες γωνιές του πλανήτη, όπως την κρίση στη Κριμαϊκή χερσόνησο. Όμως, η εξαφάνιση του μαλαισιανού αεροσκάφους αποτελεί την ιδανική ιστορία για την σημερινή δημοσιογραφία επειδή δεν κοστίζει απολύτως τίποτα: κανείς ρεπόρτερ δεν χρειάζεται να ταξιδέψει πουθενά. Κανείς δημοσιογράφος δεν έχει την υποχρέωση να καλύψει το θέμα με τα συντρίμμια του αεροσκάφους. Όλα έχουν να κάνουν με απλές θεωρίες: και οι θεωρίες δεν κοστίζουν απολύτως τίποτα».\r\n\r\nΕπισημαίνει επίσης ότι πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν στα σχετικά ρεπορτάζ, ιδίως του αγγλόφωνου Τύπου, ήταν βαριές και παρέπεμπαν σε άλλες έννοιες (για παράδειγμα η λέξη «τρομοκρατία» παρέπεμπε, συνήθως χωρίς άμεση αναφορά, στην Αλ Κάιντα). Το αεροπλάνο το «κατέλαβαν», το «άρπαξαν», το έκλεψαν», το «οδήγησαν» – και, τις τελευταίες μέρες, μετά το άκαρπο των ερευνών, σαν από… μόνο του «άλλαξε πορεία», και «εξαφανίστηκε. Εκεί που αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι τα ξέρουμε όλα, ότι τα διαθέσιμα συστήματα ανάλυσης θα μας καθοδηγήσουν ασφαλώς και χωρίς κανένα έλεος, εκεί ακριβώς ανακαλύπτουμε ότι δεν ξέρουμε τίποτα απολύτως – και η ομίχλη της συνομωσίας γίνεται όλο και πιο πυκνή», καταλήγει ο αρθρογράφος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.