

\r\n\r\n \r\n\r\nΉ αλλιώς, «Κάντε τον Πύρρο Δήμα φρούραρχο της Βουλής». Ή αλλιώς ψηφίστε Μιχάλη Ζαμπίδη και όποιον άλλον έχει μπράτσα. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ εισέπραξε τα συγχαρητήρια ολόκληρου του δημοκρατικού κόσμου για την κίνησή του να προστατεύσει τον ανεξάρτητο συνάδελφό του, Πέτρο Τατσόπουλο, απέναντι στον τραμπούκο Χρυσαυγίτη, Νίκο Μίχο.\r\n\r\nΓράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης\r\n\r\nΣύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής έκανε ένα πρώτης τάξεως σόου χθες προκειμένου να ηρωοποιήσει τους προφυλακισμένους οι οποίοι πήγαν να μιλήσουν. Οπαδικού τύπου συνθήματα, φωνές και τσαμπουκάδες πριν την είσοδό τους στην Ολομέλεια. «Μην με ακουμπά κανείς» έλεγε ο Νίκος Μιχαλολιάκος με την φωνή που όλοι ξέρουμε. Και μέσα στην Ολομέλεια όμως η κατάσταση δεν βελτιώθηκε. Φωνές, φωνές, «σκάσε ρε» στον προεδρεύοντα της Βουλής, προπηλακισμοί, μέχρι και απειλές για χειροδικία. Όλα αυτά μέχρι να υψώσει το ανάστημά του ο τρις χρυσός Ολυμπιονίκης στην άρση βαρών, Πύρρος Δήμας, απέναντι στον Νίκο Μίχο, ο οποίος «μαζεύτηκε» μόλις τον άκουσε να λέει: «Κάνε πίσω τώρα! Μην τολμήσεις άλλο βήμα». Μπράβο του. Μόνο αυτό έχει να του πει το koolnews.gr.\r\n\r\nΩστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά» στην όλη υπόθεση. Και φυσικά δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον Πύρρο Δήμα. Το ερώτημα που θέτουμε αγγίζει όλες τις παθογένειες της σημερινής μας Δημοκρατίας. Όλες αυτές που αν όχι «γέννησαν» τότε «εκκόλαψαν» την Χρυσή Αυγή. Μίας Δημοκρατίας η οποία σαστισμένη βλέπει την Χρυσή Αυγή να παύει να είναι «φαινόμενο», «μόρφωμα», ή «διαμαρτυρία». Είναι πλέον τρίτο κόμμα στην Ελλάδα με περισσότερους από 500.000 Έλληνες να την υποστηρίζουν επί τρεις συνεχόμενες εκλογικές διαδικασίες.\r\n\r\nΤην «φάγαμε στην μάπα» επί δύο χρόνια να βρίζει, να προπηλακίζει μέχρι και να χαστουκίζει συναδέλφους της (άλλωστε αυτό ήθελαν οι περισσότεροι ψηφοφόροι της όταν την πρωτοεπέλεξαν); Τώρα όμως τι γίνεται… Είναι απροστάτευτη η Δημοκρατία μας; Φυσικά και όχι. Οι βουλευτές των παλαιότερων δεκαετιών ανάμεσα σε αυτά που έκαναν για να προστατεύσουν και να επιβάλλουν τα κοινοβουλευτικά ήθη, δεν ήταν μόνο να καρφώσουν στο έδαφος τα έδρανα της Βουλής, αλλά να διαμορφώσουν και ένα πλαίσιο ασφαλείας και επιβολής της τάξης. Έστω και αν δεν πίστευαν πως θα υπάρξουν στο μέλλον σκηνές βγαλμένες από… american bar.\r\n\r\n









