Για τον Γιάννη Λαρσινό…

1577

Ακόμα ο νους δεν μπορεί να αφομοιώσει την απώλεια. Τον χαμό, την απουσία.

Ο αιφνίδιος θάνατος του Γιάννη Λαρσινού, μας συγκλόνισε όλους ..Όσοι τον γνωρίζαμε προσπαθήσαμε να αναβιώσουμε θύμησες, να μετρηθούμε με την πραγματικότητα, με την αυστηρότητα του κανόνα της ζωής.

Κάνοντας μια δεύτερη σκέψη αντιλαμβάνεσαι πως  οι άνθρωποι που λάμπουν και φωτίζουν τις ζωές πολλών, φεύγουν τόσο αναπάντεχα και τόσο ηχηρά για να ακουστεί παντού το μεγαλείο της ύπαρξης τους.

Διαβάζοντας τον τύπο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ,διακρίνω προσωπικές ιστορίες ανθρώπων καθημερινών να τον αποχαιρετούν με θλίψη, «ακούω» των λυγμό των εργαζομένων που θρηνούν, των φίλων που σιωπούν, και που ξαφνικά θέλουν να τα πουν όλα.

Η οικογένεια Λαρσινού είναι μια ξεχωριστή οικογένεια για την Κορινθία , υποδειγμα του Κοριθιακού επιχειρείν, μια οικογένεια «σφιχτά δεμένη» απέναντι στις φουρτούνες της ζωής, με όραμα και στόχους που μεθοδικά τους κέρδιζε, με μια γυναίκα σύμβολο, την Ευγενία Λαρσινού, στυλοβάτη των παιδιών της και της μεγάλης επιχειρηματικής της οικογένειας, που άνοιξε δρόμους κι έδωσε νόημα στις ανθρώπινες σχέσεις, στον σεβασμό, στην βοήθεια και στην αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο.

Έτσι γαλούχησε τα παιδιά της .

Η εταιρία ΛΑΡΣΙΝΟΣ είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση λατομείων και έτοιμου σκυροδέματος στη χώρα μας , ο Γιάννης ήταν ο οραματιστής της μεγάλης αυτής εξέλιξής της .

Στην δεκαετία του 2000 η εταιρία συνδέει το όνομά της με τα Ολυμπιακά έργα, αλλά και χιλιόμετρα μεγάλων αυτοκινητοδρόμων και ήδη έχει φτάσει στην κορυφή.

Στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου, ο Γιάννης Λαρσινός κρατά δυνατά το τιμόνι,και δεν αφήνει κανένα περιθώριο , αν και δύσκολα , ανασφάλειας στους εργαζομένους του.

Γι αυτό και η παρέμβασή του στο Αναπτυξιακό Συνέδριο Πελοποννήσου , με παρόντες κορυφαίους υπουργούς , ήταν ένα καμπανάκι :

«Eίστε τα αποβατικά μας, φτιάξτε μας τους δρόμους και αφήστε εμάς τους επιχειρηματίες να ξανασηκώσουμε ψηλά την Eλλάδα».

O Γιάννης Λαρσινός ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος. Ήταν η συνέχεια της μητέρας του Ευγενίας.

Πήρε τα ηνία κι έγινε στυλοβάτης της εταιρίας, των εργαζομένων της, της οικογένειας, των φίλων του, της Κορινθίας ολόκληρης .

Ήταν η μεγάλη καρδιά, το πλατύ χαμόγελο, το συγκαταβατικό βλέμμα, το χέρι βοηθείας, η «ανώνυμη» βοήθεια, εταιρική κοινωνική  ευθύνη, ο φίλος, ο αδελφός.

Όλα ήταν ο Γιάννης. Και ακόμα πιο πολλά. Ήταν ένας λαμπερός άνθρωπος με χρυσή καρδιά. Με αυτή την ξεχωριστή και σπάνια περπατησιά,που αφήνει τα αχνάρια της στο χρόνο. Λίγοι άνθρωποι το κατορθώνουν και τυχεροί αυτοί που την αναγνωρίζουν.

Γι αυτό και τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο στην Κορινθία.

Τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο για όλους εμας που τον γνωρίσαμε και πορευτήκαμε μαζί.

Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, τα αγαπημένα του παιδιά, να προχωρήσουν στο δρόμο που εκείνος άνοιξε και  να βαδίσουν σε μονοπάτια γεμάτα από το φως του!

 

Καλό ταξίδι Γιάννη, αγαπημένε μου φίλε

 

Εγώ έτσι θέλω να σε θυμάμαι

Από καρδιάς

Τζένη Σουκαρά

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.