admin

Ας προβληματιστούμε κάποια στιγμή…

Ας προβληματιστούμε κάποια στιγμή…
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Η συγκέντρωση για την σημερινή απεργιακή κινητοποίηση είχε οριστεί στον πεζόδρομο της Αντιστάσεως έναντι της Εθνικής τράπεζας. Ο καιρός μας… τα χάλασε και οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να μεταφερθεί στο χώρο του εργατικού κέντρου Κορίνθου. Η προσέλευση, μικρή (για ακόμα μια φορά θα έλεγα).
Έφταιξε ο καιρός και δεν έδωσαν το παρόν σε αυτήν οι απεργοί;
Ή μήπως τελικά κάποια στιγμή θα πρέπει να προβληματιστούμε γενικότερα;

Να προβληματιστούμε για την ουσία των απεργιακών κινητοποιήσεων, για τα αποτελέσματα που πλέον μπορούν να φέρουν, για το συνδικαλιστικό κίνημα που μοιάζει να ακολουθεί εξελίξεις ήδη προδιαγεγραμμένες ανήμπορο να τις ανακόψει πόσο δε μάλλον να τις καθορίσει.
Κάποιος θα πει φταίνε τα πρόσωπα, φταίνε οι κομματικές ταυτότητες ( αυτές που κάθε φορά οδηγούν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις).

(Από την σημερινή πορεία του ΠΑΜΕ στην Κόρινθο)

Είναι όμως έτσι;

Το συνδικαλιστικό κίνημα απαξιώθηκε ειδικά στα χρόνια της κρίσης διότι μέσα σε αυτήν φάνηκε η αδυναμία του να παρέμβει αποτελεσματικά. Οι δομές ελέγχου του κι αυτές αποδομήθηκαν και έπειτα απαξιώθηκαν με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μην προσφεύγουν σε αυτές είτε γιατί θεωρούν ότι δεν θα έχουν αποτέλεσμα είτε γιατί θεωρούν πως είναι ελεγχόμενες και ενταγμένες στο σύστημα.
Δικαιώματα που αποκτήθηκαν στην πορεία των χρόνων ένα – ένα χάνονται και το συνδικαλιστικό κίνημα απλά παρακολουθεί. Μια απεργία εδώ και εκεί, μια απεργία που περισσότερο μοιάζει να γίνεται για να καταγραφεί ως πράξη , κι αυτό το λέω γιατί πραγματικά δεν πιστεύω πως αυτή η απεργία ή η όποια άλλη θα μπορέσει να ανακόψει την πορεία των πραγμάτων!

Δεν θα ψηφίσουν οι Βουλευτές μας αύριο ένεκα αυτής της απεργίας όσο μεγάλη κι αν ήταν η συμμετοχή; ( κάποιοι μπορεί να απήργησαν δίχως να δώσουν το παρόν στο εργατικό κέντρο)
Δηλώσεις για ψήφο με βαριά καρδιά θα ακούσουμε ναι, δηλώσεις για καταψήφιση όχι!
Επομένως κάποια στιγμή πρέπει να προβληματιστούμε.
Οι συνδικαλιστές και οι εργαζόμενοι.
Και να οριοθετήσουμε ο καθένας τις ευθύνες του για τα όσα σήμερα γίνονται και φυσικά έχουν συνέπειες στη ζωή και την εργασία μας.

Γιατί αν δεν προβληματιστούμε απλά θα παρακολουθούμε τις αποφάσεις που λαμβάνονται για εμάς , θα απεργούμε για τα «μάτια» και θα γράφουμε επαναστατικά συνθήματα με μπογιά σε πανό που θα καταλήξουν σε κάποια αποθήκη εν τέλει…

Χ.τ

Search in Site

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *